เคยลองคิดกันบ้างไหมว่า ตั้งแต่เกิดจนถึงเดี๋ยวนี้ ชีวิตเราเคยผ่านอะไรที่มันยากๆ มาบ้าง อย่างน้อยก็คงไม่มีชีวิตใครที่เจอแต่เหตุการณ์ที่ง่ายๆ เพียงอย่างเดียว ลองคิดดูอีกนิดครับว่า เรื่องที่ว่ายากที่สุดในชีวิตที่เคยผ่านมาของคุณมันคือเรื่องอะไร?
ผมมักจะเอาเหตุการณ์ที่ผ่านยากๆ ในอดีต มาปลอบใจตัวเองเวลาที่เจอสิ่งที่ยากๆ ในปัจจุบัน อย่างน้อยก็ทำให้ผมใจเย็นลงได้บ้าง ค่อยๆ คิดหาวิธีแก้ไข เพราะเรื่องที่ว่ายากๆ เราก็เคยผ่านมาได้แล้วนับครั้งไม่ถ้วน…เรื่องที่กำลังเจออยู่นี้ ก็น่าจะผ่านไปได้เช่นกัน… ช่วงนี้เป็นอีกช่วงหนึ่งของชีวิตผมที่มันเริ่มยากอีกแล้ว ผมกำลังมองย้อนไปในอดีต พยายามหาเรื่องที่ว่ายากที่สุดในชีวิตที่เคยผ่านมา สำหรับปลอบใจตัวเองในตอนนี้
สำหรับคนอายุจะก้าวเข้าสู่เลขสามอย่างผม เรื่องต่างๆ ที่พบเจอมาทั้งดีและร้ายมีไม่ใช่น้อย เรื่องที่ว่ายากๆ ในชีวิต ทั้งยากมาก ยากน้อย มีเป็นสิบเป็นร้อยเรื่อง (พอคิดถึงตรงนี้เริ่มรู้สึกดีแฮะ อย่างน้อยก็ผ่านมันมาได้เป็นสิบเป็นร้อยครั้ง) ไม่ว่าจะเป็นการเข้ารับการเกณฑ์ทหาร ที่ตอนนั้นแทบจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ (ตอนนั้นไม่อยากเป็นทหาร และก็จับได้ใบดำมา) การสอบเอนทรานซ์ (สำหรับคนเรียนอ่อนอย่างผม เป็นเรื่องที่ยากจริงๆ แต่ก็สอบได้กับเค้าเหมือนกัน ไม่ได้ฟลุ๊ก เพราะเตรียมตัวดี) พอเข้าสู่การทำงานหลังจากเรียนจบ เรื่องที่ว่ายากๆ ก็โคตรยากขึ้นไปอีกหลายระดับ ตามความรับผิดชอบ ก็ยังผ่านมาได้ถึงทุกวันนี้
แต่ก็มีหลายเรื่องที่จบแบบไม่ค่อยสวย เจ็บเนื้อเจ็บตัว ปวดใจ กันไปบ้าง มีแผลที่ได้จากการต่อสู้กับเรื่องยากๆ หลายแผลเหมือนกัน บางแผลเมื่อเวลาผ่านไปมันก็หาย บางแผลเป็นแผลเป็นไว้ให้คอยคิดถึงมัน บางแผลก็เรื้อรังรักษาไม่หาย…
เรื่องที่ว่าผ่านยากที่สุดในชีวิต และจบแบบไม่สวย ทำให้เกิดแผลที่รักษาไม่หายของผม เป็นเรื่องหัวใจ ความรักที่ทำให้เกิดทุกข์ ชีวิตครอบครัวที่ล่มสลาย […]
Posted on May 25th, 2006 by ทอม
Filed under: ตามมุมมอง | 3 Comments »
“สระน้ำแบบเป่าลมแสนสวย ขนาดใหญ่ เป็นปราสาทในนิยาย มีสไลเดอร์ด้วย” คงเป็นของเล่นที่เด็กเล็กยากจะปฎิเสธ ที่จะเล่นมันแน่ และก็ไม่ต้องหาดูตัวอย่างที่ไหน ลูกผมนี่แหละ เห็นทีไรต้องพูดว่า “ป๋อมแป๋ม” (ซึ่งน่าจะแปลว่า อยากเล่นน้ำ) ซะทุกที และก็สนุกออกรส ทุกครั้งที่ได้เล่น ตามไปดูความสนุกแบบเด็กๆ ของเจ้าสาวน้อยจอมขวัญกันดีกว่าครับ แล้วอย่าลืมสำรวจตัวเองด้วยนะ ว่าลืมความเป็นเด็กไปหรือยัง มีไว้บ้างก็ดีครับ ถ้าลืมแล้วดูน้องจอมขวัญเพื่อรื้อฟื้นความทรงจำในวัยเด็กแล้วกันครับ..
Posted on May 8th, 2006 by ทอม
Filed under: พ่อคนหนึ่ง | No Comments »
วันนี้เป็นวันดี ที่หมอดูหลายๆคน ทักคนหลายๆคู่ ให้แต่งงานกันในวันนี้ (แต่งงานกันตั้งหลายคู่โดยไม่ได้นัดหมาย และหมอดูที่ไปดูฤกษ์ก็คนละคนกัน…แปลกดี) แต่ช่างมันเถอะไม่ใช่สาระสำคัญ สาระสำคัญของเรื่องอยู่ที่ว่าเพื่อนผม เค้าเป็นหนึ่งในหลายๆคู่ที่แต่งงานกันในวันนี้นั้นเอง
เป็นคู่ที่น่ารักและน่าอิจฉาคู่หนึ่งเลยทีเดียว ฝ่ายชายเพื่อนผมสายตรง เรียนด้วยกันมาสมัยมัธยมปลาย ความสามารถทางด้านมนุษย์สัมพันธ์เป็นจุดเด่นของมัน ถึงขนาดประกอบอาชีพเป็นดีเจวิทยุที่โด่งดัง (แต่คุณอาจจะไม่รู้จัก) เป็นที่รักแก่ผู้ที่ได้อยู่ใกล้ คนนี้เพื่อนผมชื่อ “โอ“… มาดูที่ฝ่ายหญิง เป็นสาวลำพูนผู้น่ารัก ปากนิดจมูกหน่อย ตรงกันข้ามกับเพื่อนโออย่างสิ้นเชิง (ที่ปากหนา จมูกโต) ว่าที่ภรรยาเพื่อนผมคนนีมีชื่อว่า “แยม”
โอกับแยมเป็นแฟนกันได้ยังไง ยังไม่มีหลักฐานยืนยันปรากฎเป็นที่แน่ชัด นักวิชาเกินหลายท่านเคยให้ความเห็นไปในทางเดียวกันว่า “คารมเป็นต่อ รูปหล่อเป็นรอง” ยืนยันฟันธง ว่าเข้าข่ายทฤษฎีนี้จริงๆ เอาเป็นว่าไม่ต้องไปสนใจแล้วกันว่าเค้าเป็นแฟนกันได้ยังไง เท่าที่รู้คือทั้งสองเรียนมหาลัยรั้วเดียวกัน และที่นี่น่าจะเป็นที่ที่ทั้งสองเริ่มปลูกต้นรักจนเจริญงอกงามบาดตาบาดใจเพื่อนๆ ขึ้อิจฉาหลายๆ จนมาวันนี้ที่ต้นรักอายุกว่าสิบปีของทั้งสองได้สุกงอม และพร้อมที่จะขยายพันธ์ออกไปเป็นต้นเล็กต้นน้อย ทั้งสองจึงตัดสินใจแต่งงานกัน และนี้คือที่มาของเรื่องที่ผมประทับใจวันนี้ครับ..
Posted on May 7th, 2006 by ทอม
Filed under: ความรัก | No Comments »
