ผมแอบเอามือขึ้นมาปาดน้ำตา แล้วเลยขึ้นไปเสยผม เพราะเกรงว่าใครๆ ที่นั่งข้างๆ จะรู้ว่าผมแอบร้องไห้อยู่..

ว่ากันจริงๆ แล้วหนังทุกเรื่องที่มีบทรักร้าง เศร้าสร้อย มันก็สามารถเรียกน้ำตาผมได้หมด คงมาจากนิสัยพื้นเพของผม ที่เป็นคนไม่ตะหนี่น้ำตา มีเท่าไหร่ไหลได้หมด แต่สำหรับ “โคตรรักเอ็งเลย” อาจจะมีนัยยะแอบแฝงมากับน้ำตาแต่ละหยดมากกว่าเรื่องไหนๆ ผมคงไม่ฟันธงว่า เป็นเพราะผู้กำกับ หรือ นักแสดง ถึงแม้ว่าพวกเค้าน่าจะได้คะแนนเต็มสิบก็ตาม

บอกตามตรงเวลาที่ดูหนังเรื่องนี้ เหมือนผมกำลังย้อนไปคิดถึงชีวิตครอบครัวที่ผ่านมา ก่อนที่คนสองคนจะแยกทางกัน เพิ่งเข้าใจว่าชีวิตคนเราก็เหมือนนิยาย เหมือนจริงๆ นั่งดูอยู่ก็อดที่จะอินกับหนังไม่ได้ เห็นพี่โน้สร้องไห้หน้าตาบูดเบี้ยว เหย่เก ผมก็แอบทำตาแดงๆ สนับสนุนอยู่หน้าจอ ก็อย่างที่บอกมันโดนไปซะทุกซีนเลย เว้นซะก็แต่ตอนจบนี่แหละ ที่ไม่ได้แฮปปี้เหมือนในหนังเค้าหรอก ไม่ได้บอกใครในตอนสุดท้ายว่า “โคตรรักเอ็งเลย” และถึงมีคำพูดมากมายที่อยากจะบอกใครคนนั้น ผมก็ไม่แน่ใจอยู่ดีว่าเค้ายังอยากจะได้ยินอยู่หรือปล่าว เอาละ ออกจากเรื่องผม เข้าเรื่องหนังดีกว่า

ขอแสดงความคิดเห็นกับหนังเรื่องนี้แบบคนธรรมดา ที่ชอบดูหนังมาก (แต่ไม่ที่สุด) แบบเป็นกลางที่สุด ถึงแม้ว่าผมจะชื่นชอบคุณโน้ส อุดม และผู้กำกับ คุณพิง อยู่เป็นทุนแล้ว และไม่ว่าหนังที่ดูจะโดนใจโทรมๆ ดวงเท่ากำปั้นน้อยๆ ของผมซักเท่าไหร่ก็ตาม

ความคิดเห็นผมสำหรับหนังเรื่อง “โคตรรักเอ็งเลย”
- เนื้อเรื่องและการนำเสนอ ผมชอบมาก
- พี่โน้ส แสดงได้ดีสุดๆ อาจเพราะมาจากได้รับบทที่เกือบๆ จะใช่ตัวแกเอง เลยถ่ายทอดออกมาไม่มีที่ติ
- น้องไหม อาจจะแข็งไปนิดนึงในบางฉากบางตอน แต่โดยรวมสำหรับนักแสดงหน้าใหม่ ผมยกนิ้วให้ครับ
- ไม่รู้ว่าจะติอะไร เพราะตอนดู เหมือนดูตัวเองอยู่

หนังจบ ผมแอบเอามือขึ้นมาปาดน้ำตาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เพราะหนังที่ทำให้น้ำตาผมใหล ผมกำลังคิดถึงใครบางคน

อ้างอิง : loveaholicmovie.com

Posted on July 29th, 2006 by ทอม
Filed under: เรื่องนี้ไปดูแล้ว, ตามมุมมอง