สัญญาณชนิดสองวัตต์กำลังวิ่งออกจากโทรศัพท์โดยมีความรู้สึกดีๆ คอยวิ่งตีคู่เหมือนเป็นพี่เลี้ยง ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ เครื่องรับปลายทางก็จะได้รับสัญญาณนี้ ซึ่งจะส่งเสียงหรือสั่นเตือนเจ้าตัวนั้นสุดแล้วแต่ ที่แน่ๆ ผู้รับนั้นคงไม่สามารถสัมผัสถึงความรู้สึกดีๆ ที่ถูกส่งมาพร้อมกับสัญญาณที่ว่า ผู้รับใจดำถึงไม่ยอมรับโทรศัพท์เสียที ปล่อยให้ผู้ส่ง ส่งสัญญาณจนเมื่อยนิ้ว หลังจากที่กดอยู่นาน โดยที่ไม่มีวี่แววสัญญาณของความเห็นใจที่จะรับสายจากใครคนนั้น สัญญาณของความน้อยใจก็เข้าปกคลุมจิตใจของผู้ส่ง และแล้วผู้ส่งก็จิตตกไปตามระเบียบ

ตอนนี้จิตใจของผู้ส่งเต็มไปด้วยความทุกข์ ครั้นคิดจะส่งความทุกข์ไปพร้อมกับสัญญาณโทรศัพท์ก็ใช่ที่ เชื่อแล้วที่ผู้เชี่ยวชาญในหลายๆ ประเทศบอกว่า สัญญาณโทรศัพท์อาจก่อให้เกิดมะเร็งได้ คิดง่ายๆ เช่นในเวลานี้ที่ผู้ส่งเต็มไปด้วยความเครียดจากการทำสถิติมิสคอลในโทรศัพท์ของผู้รับ ซึ่งความเครียดนี้ถ้ามีในปริมาณมากอย่างสม่ำเสมอแล้ว มะเร็งก็คงไม่ไปไหนไกล

จริงๆ แล้วก็เป็นสิทธิของผู้รับ ว่าจะรับสายหรือไม่รับสาย ดีแค่ไหนแล้วที่เค้าคนนั้นไม่กดสายทิ้ง แต่ปฎิเสธที่จะรับอย่างนุ่มนวลโดยการปล่อยให้สายเรียกอยู่อย่างนั้น แต่เค้าจะรู้ไหมว่าผู้ส่งอย่างเราจะอุปทานเป็นเรื่องป็นราวอย่างไรบ้าง เค้าจะอยู่กับใครหนอถึงรับสายเราไม่ได้ เราทำอะไรให้ไม่สบายใจหรือปล่าว หรือว่าเค้าจะเกลียดเรา อันนี้สุดแล้วแต่ว่าจิตใจผู้ส่งคนนั้นๆ จะสำลักอุปทานมากน้อยแค่ไหน

หัวใจส่งสัญญาณให้ผมรู้ว่าตอนนี้สถานการณ์ทางจิตไม่ค่อยสู้ดีนัก อันเนื่องมาจากสัญญาณมือถือที่ถูกส่งไปแต่ไม่มีวี่แววว่าจะตอบกลับมา แค่อยากได้ยินเสียงคุณ รับแล้วจะต่อว่าด่าทอก็ไม่ว่ากัน ช่วยรับทีเถอะนะ อย่าปล่อยให้คิดเอาเองเลย

ปล.ผู้ส่งมีใจดีๆ มาให้ ผ่านทางสัญญาณโทรศัพท์ อยากคุยกับคุณจัง ถ้าเป็นคุณ คุณจะใจร้ายไม่รับสายสักครั้งเชียวหรือ

Posted on September 25th, 2006 by ทอม
Filed under: ตามมุมมอง