เล่าด้วยภาพ ตอน โลกมัว มัว ของเราสองคน

02.jpgย 01.jpgย 03.jpg

10.jpgย 05.jpgย 06.jpg

07.jpgย 08.jpgย 09.jpg

9 Responses to “เล่าด้วยภาพ ตอน โลกมัว มัว ของเราสองคน”

  1. ทำไมน้องจอมขวัญผมไม่ค่อยยาวเลยอ่ะ
    ตอนนี้น้องกีตาร์ ผมยาวถักเปียได้แล้วนะ

  2. จอมขวัญตัดทรงสมัยนิยมต่างหากครับ (จริงๆ ผมเพิ่งจะขึ้นจริงๆ จังๆ สักขวบกว่าๆ นี่แหละ ^0^) อิจฉาน้องกีตาร์ผมยาว แง แง

  3. มีสิว ด้วยที่หน้าผาก

  4. แม้โลกจะมัวมัว
    แต่เด็กน้อยเสื้อแดงในภาพก็ดูสดใสนะคะ

    :D

  5. หวัดดีค้าบสองพ่อลูก ในสไตล์โลโม่.. แอปปี้ดีอยู่เน่อ..

  6. หนูน้อยโพสท่าเก่งจัง
    รอดูรูปสวยๆในwww.akaradech.com อยู่ updateบ้างซิ

  7. คุณพ่อถ่ายรูปเก่งจังนะครับ
    กำลังเก็บตังซื้อกล้องอยู่
    จะได้ถ่ายมาโชว์บ้าง

  8. บางครั้งเราก็มองข้ามสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ไป
    เพียงเพราะใช้เวลาสั้นๆ ในการตัดสินสิ่งนั้นว่า “ไร้สาระ”
    หลายวันก่อน เพื่อนคนหนึ่งถามฉันว่า “ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอ ?”
    ฉันไม่ได้สนใจและใส่ใจกับคำถามนั้นสักเท่าไหร่
    เพียงแค่รู้สึกว่าเป็นคำถามที่ไม่มีสาระอะไรเสียเลย
    แต่ก็อดไม่ได้ที่จะตอบเล่นๆ ไปว่า
    “ก็คงมีเพื่อความสะดวกมั้ง
    หรือไม่ก็ช่วยให้คนขี้ลืมที่ชอบวางยางลบไม่เป็นที่เป็นทาง
    ได้มียางลบ ใช้มั้ง”
    เพื่อนฉันก็อมยิ้ม ก่อนที่จะตอบสั้นๆ ว่า “ไม่ใช่”
    “อ้าว. . .งั้นเพราะอะไรล่ะ” ฉันก็อดที่จะถามไม่ได้
    ก็เพราะว่า ” คนเราสามารถทำผิดกันได้”
    “. . . . . . . . . . . . . . . . . . ” ฉันนิ่งไปครู่หนึ่ง
    หลังจากที่ได้ยินคำตอบ
    และปล่อยให้เจ้าของคำถามเดินจากไป
    โดยที่ไม่ได้อธิบายอะไรมากไปกว่าคำตอบสั้นๆ ของเขาเท่านั้น
    คำถามของเพื่อนที่เคยมองว่ามันไร้สาระ
    กลับทำให้ได้ฉันเก็บมาคิดแทบทุกขณะที่สมองว่าง
    เย็นวันนั้น ฉันจึงหยิบโทรศัพท์เขียนข้อความส่งถึงเพื่อนๆ ด้วยประโยคที่ซ้ำกัน.
    . .
    “ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอ . . .
    เพราะคนเรามีสิทธิ์ทำผิดกันได้
    แต่จงจำไว้ว่า. . .เราไม่ควรใช้ยางลบให้หมดก่อนดินสอ
    เพราะนั่นอาจหมายความว่า เรากำลังทำผิดซ้ำๆ
    จนความผิดนั้นอาจสายเกินแก้”
    ตัวเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่คิดต่อจากเพื่อนนั้นมันจะถูกต้องหรือไม่
    และเพื่อนที่ได้รับข้อความจะเข้าใจในสิ่งที่ฉันต้องการจะบอกหรือเปล่า
    จะเข้าใจหรือไม่เข้าใจ. ..นั่นไม่ใช่สิ่งที่ต้องการมากสักเท่าไหร่
    แต่สิ่งที่อยากได้รับคือ เพื่อนจะคิดต่อจากความคิดของฉันอย่างไร
    และลึกๆ ฉันก็แค่หวังว่า . . .
    เพื่อนของฉันคงจะกล้าเผชิญหน้ากับความผิดพลาด
    และไม่ประมาทในการใช้ชีวิตและยอมรับการกระทำของตัวเอง . . .
    เพียงแค่นั้นฉันก็หมดห่วง

  9. น่าจะเปลี่ยนเป็นโลกสดใสกับภาพมัวๆมากกว่านะคะ

Leave a Reply