ความเข้าใจที่ไม่เคยได้เข้าใจ
ผมเดินออกจากลิฟท์ เมื่อประตูลิฟท์เปิดออก เท้าทั้งสองข้างพยายามเบี่ยงเบนพาร่างกายเดินตรงไปที่หน้าต่าง แทนที่จะเดินเข้าห้องทำงานเหมือนที่เคย วันนี้คืออีกวันในฤดูฝน ที่ผมต้องเสียใจกับเรื่องซ้ำซาก เรื่องซ้ำซากที่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกอย่างร้ายกาจ จนต่อมน้ำตาต้องออกแรงทำงานกันอีกครั้ง
ฝนตกปอยๆ ผมยืนอยู่ริมหน้าต่างของตึกชั้นที่ 7 ลมจากภายนอกอาคารพัดหอบเอาฝนเม็ดน้อย เข้ามาไล้สองแก้ม ท่าทีเหมือนจะปาดน้ำตาบนหน้าใบเศร้าใบนี้ ผมคิดขอบคุณลมและเม็ดฝนอยู่ในใจ ถึงแม้มันจะไม่สามารถทำให้ผมตื่นจากความรู้สึกแย่ๆ ได้ก็ตาม อย่างน้อยมันก็ยังมีน้ำใจกว่าใครบางคน ที่คงไม่ได้รู้สึกอะไรกับผลที่เกิดขึ้นกับผมครั้งนี้
ลมยังพัดหอบเม็ดฝนเข้ามาทางหน้าต่างอย่างต่อเนื่อง เช่นเดียวกับต่อมน้ำตาที่ทำงานสอดรับกับลมและฝนอย่างขยันขันแข็ง ความรู้สึกแย่ๆ ที่เป็นตัวบงการให้ต่อมน้ำตาต้องออกแรง มันไม่ได้เป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับชีวิตของผม แต่ถึงกระนั้นผมก็ไม่สามารถทำความคุ้นเคยกับมันได้สักที
ความจริงก็คือ เรื่องบางเรื่องผมไม่มีหน้าที่ ที่จะต้องไปทำความเข้าใจกับมัน เพราะที่สุดแล้วมันไม่มีความเข้าใจให้ผมได้สบายใจเลย การพยายามวิ่งทำความเข้าใจกับเรื่องพวกนี้นอกจากจะทำร้ายความรู้สึกตัวเองตลอดเวลาแล้ว ยังทำร้ายคนรอบข้างที่อยู่ในระยะทำการของความรู้สึกเราอีกด้วย
เลิกทำความเข้าใจ เลิกมานั่งคิด นั่งถามว่า “ทำไม” “เพราะอะไร” เสียที ผมพูดกับความรู้สึกอ่อนล้าในใจ ตอนนี้ผมไม่ได้อยู่ริมหน้าต่างชั้น 7 แล้ว ผมกำลังก้าวขึ้นบันไดไปที่ดาดฟ้า ประตูดาดฟ้าไม่ได้ปิดไว้อย่างสนิท ทำให้แสงที่ไม่สว่างนักในฤดูฝนผ่านช่องประตูเข้ามา ถึงไม่ได้เป็นแสงสว่างที่สวยเหมือนในฤดูอื่นๆ สำหรับผมตอนนี้มันก็ดูจะเป็นทางสว่างที่ดีที่สุด ผมเปิดประตูดาดฟ้าออกไปหาแสงสว่าง อากาศบนดาดฟ้าตึกขนาด 8 ชั้น ดีอย่างไม่ธรรมดาเลย รู้อย่างนี้ผมน่าจะก้าวออกมาเสียตั้งแต่ทีแรก ทนอยู่กับการทำความเข้าใจที่มันไม่เคยได้เข้าใจมาตั้งนาน
ตอนนี้ฝนเริ่มพากันตกหนักขึ้น ดูเหมือนมันจะมาร่วมไว้อาลัยให้กับผม ที่ได้ตายจากความรู้สึกของใครบางคน…
Posted on August 11th, 2007 
by ทอม
Filed under: ความรัก, ตามมุมมอง
บางสิ่งบางอย่างก็ไม่มีวันเข้าใจได้ง่ายๆ หรอกครับ
หรือบางทีก็อาจจะไม่มีทางเข้าใจได้เลย
เห็นด้วยกับคุณChris นะคะ
และถ้ามานั่งคิดในสิ่งที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อันใด มีแต่จะทำให้มันอยู่ที่จุดเดิม ……
ทำในสิ่งที่ทำได้ในขณะเวลาที่เรามีอยู่ให้ดีที่สุดดีกว่า…
บางครั้งน่ะ…
สิ่งที่เราเรียนรู้ และเรียกว่าความเข้าใจ
มันอาจไม่ใช่ทั้งหมดก็ได้…
เพราะเราเองนี่แหละ
ที่เอาใจ…เข้าไปใกล้…เกิน
เกิน…กว่าที่จะมองเห็น
ความเป็นจริง
คิดให้ได้…
อยู่ให้เป็น…
กับปัจจุบันเถอะ
เป็นกำลังใจให้กันเสมอ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ พี่ทอม
อย่าพยายามเข้าใจหรือหาเหตุผลกับสิ่งที่ทำร้ายเรา ถ้ามันทำให้เราท้อแท้หรือผิดหว้งมากกว่าเดิม แต่….พยายามเข้าใจหรือหาเหตุผล ถ้าสิ่งนั้นมันทำให้เราเข้มแข็งขึ้นจากเดิม
* บางที เราอาจ… เข้าใจไปเอง เพราะ เหตุผลบางอย่างอาจไม่มีคำตอบ *
ขอเป็นกำลังใจให้นะ ยินดี..ถ้ารู้ว่าคุณจะเข้มแข็ง
Now,I’m so strong!
If u found yourself in dark room..?!
Walls around you are red & blood comes from everywhere!! Don’t be scare
สะับสนบางครั้ง วุ่นวายบางเวลา ยุบหนอ พองหนอ
มาเม้นวันนี้เจ้าของบล็อกคงเข้มแข็งขึ้นแล้ว
เวลาที่สูญเสียน้ำตา เคยรู้สึกมั้ยว่ามัน “เหนื่อย”
แต่เมื่อถึงเวลาที่ความเหนื่อยถึงจุดอิ่มตัว
น้ำตา ก็ไม่สามารถมีผลกระทบอะไรกับเราได้
อืม…ลองฟังเพลง “น้ำตา” ในอัลบั้ม Simply Bird ดูสิ
แล้วจะรู้ว่า น้ำตา ไม่ได้คู่กับ ความอ่อนแอ เสมอไป
********************************************************
เพลง…น้ำตา
” ก็คนธรรมดา ไม่ใช่เทวดา
ไม่อาจฝืนดวงชะตากำหนดมาให้พ่ายแพ้
ต้องพบเวลาที่เหน็บหนาว
วันคืนที่แสนเศร้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ในคืนนี้ หากว่ากำลังเจอ
เรื่องราวใดที่เธอไม่อาจผ่านพ้นข้ามไป
เธอยังจะต้องเก็บรักษา หยดน้ำตาเอาไว้ทำไม
ปลดปล่อยอารมณ์ ร้าวราน
ผิดหวัง ภายในใจที่มี
ตามลำพังคืนนี้ ไม่จำเป็นต้องซ่อนไว้
คนเราจะมีน้ำตาอาจไม่ใช่คนอ่อนแอเสมอไป
ปล่อยน้ำตาให้ไหลใช้มันอยู่เป็นเพื่อนเธอ
เธอจะฝืนใจ ปิดบังไม่ให้รู้
ทำเป็นคนเข้มแข็งให้ใครคนอื่นดู
อาจจะตบตาใครต่อใครได้
แต่ที่จริงข้างในของเธอก็รู้ดีอยู่
ก็ปล่อยมันให้โอกาสมันสักครั้ง
อย่าให้ถึงวันนั้นที่ล้นจนมันเก็บไว้ไม่อยู่
ให้เวลาวันนี้เธอแพ้ได้
จนถึงวันต่อไปค่อยลุกขึ้นสู้
หากใจเจ็บช้ำอย่างนี้ ปล่อยไปก็คงไม่ดี
น้ำตามันก็มีหน้าที่เอาไว้ล้างใจ
ใช้มันชำระความทรงจำ
ให้วันพรุ่งนี้ของเธอสดใส
จะเธอจะเขาจะฉันก็เป็นด้วยกันทั้งนั้น
เหมือนกันไม่ว่าเข้มแข็งเพียงใด
ต้องเจอกับวันเวลาที่ใจ
ต้องพึ่งพาน้ำตาชำระหัวใจ “