Archive

Posts Tagged ‘จอม’

คริสต์มาส ของขวัญ กับ จอมขวัญ (ต่อ)

December 25th, 2008

imageหลังจากที่แอบสวมรอยเป็นซานต้า เอาของขวัญไปวางไว้บนหัวเตียง โดยที่จอมขวัญไม่รู้ตัว เพราะนอนหลับปุ๋ย ตอนเช้าผมแอบตื่นก่อนจอมขวัญเล็กน้อย กะรอดูปฎิกิริยาเจ้าตัวเล็กซักหน่อย… แต่ เอ ไมไม่ยอมตื่นซักทีหว่า ผมพยายามกวนซะเลย แอบจักกะจี้ ก็แล้ว สั่นเตียงก็แล้ว ดูไม่มีแววจะตื่นเลย สงสัยลืมเรื่องซานต้า ไปแล้วแน่ๆ เลย

สุดท้ายใช้ไม้ตายเลย กระซิบบอกเค้าว่า “จอมขวัญ ซานต้าเอาอะไรมาไหนหนูเนี่ยยย” (ทำเสียงแบบ ตื่นเต้น โคตรๆ) เท่านั้นแหละ.. แทบจะลุกมานั่งแบบตุ๊กตาล้มลุกเลยทีเดียว ดูจอมตื่นเต้นเอามากๆ เลย ตอนแกะของขวัญนี่ก็ไม่หยุดปาก พูดแต่ “เพราะลูกเป็นคนดีใช่ไหมค่ะคุณพ่อ ซานต้าเลยเอาของขวัญมาให้ ” ก็ดีแล้วที่เค้าเข้าใจว่า ต้องเป็นเด็กดี ถึงจะมีเรื่องดีๆ เข้ามา

ผมถ่ายรูปมาให้ดูด้วยครับ บอกจอมว่า จะเอาให้ ซานต้าดู ว่าจอมขวัญได้รับของขวัญแล้ว

image image image image

Related posts

My FreeDom Life, My Life , , , ,

คริสต์มาส ของขวัญ กับ จอมขวัญ

December 25th, 2008

imageหากถามเด็กๆ เมื่อถึงวันคริสต์มาสเค้าคิดถึงอะไรกัน คำตอบส่วนใหญ่คงหนีไม่พ้น ซานตาครอส และของขวัญ ลูกสาวตัวเล็กวัยสี่ขวบของผมก็เช่นกัน ถามถึงซานตาครอส ทุกวัน ถามถึงของขวัญที่เค้าจะได้รับถ้าเค้าเป็นเด็กดี

การเลือกซื้อของขวัญให้เด็กๆ สำหรับคนเป็นพ่อแม่ที่มีลูกวัย 3-5 ขวบ แบบผม ผมว่าเลือกไม่ยากเลย อยากให้คุณลืมคำว่าประโยชน์ใช้สอยไปก่อน ลองคิดว่าตอนคุณเป็นเด็ก คุณนอนฝันว่าคุณอยากได้อะไรสักอย่างหนึ่งในวันคริสต์มาส หรือปีใหม่ (ถ้าสองวันนี้ตอนเด็กๆ คุณไม่เคยได้ของขวัญ ก็ให้คิดถึงวันเกิดคุณแล้วกัน) คุณตื่นเช้าขึ้นมาเจอกับกล่องของขวัญสีสวยงาม คุณจะหนีความดีใจไปไหนได้ แต่ทุกอย่าง จะวูบหายลงไปทันที ถ้าคุณเปิดกล่องของขวัญแล้วไปเจอกับของที่คุณไม่อยากได้ ลองคิดดูสิ อยากได้ตุ๊กตาเจ้าหญิงอนาลิซ เปิดกล่องมาได้เสื้อลายหมีพูห์ อยากได้หุ่นยนต์ทรานฟอร์เมอร์ เปิดกล่องมาเจอช๊อกโกแลต ผมว่ามันเสียความรู้สึกอยู่นา สำหรับเจ้าตัวเล็กของผม ผมรู้แล้วว่าอะไรที่จะเป็นของขวัญที่วิเศษที่สุดในวันคริสต์มาสปีแรก ที่เค้ารู้จัก (ปีก่อนสามขวบยังไม่ค่อยรู้จักอะ แต่ปีนี้พูดถึงตลอดเลย) แท่น แท้นนนน ตุ๊กตา เอเรียล เจ้าหญิงน้อยจาก The Little Mermaid นั่นเอง ก็เค้าติด DVD เรื่องนี้อย่างกับอะไรดี เดาไม่ยากเลยครับว่าจะเอาอะไรใส่ไว้ในกล่อง ของขวัญ..

อยากให้ถึงพรุ่งนี้เช้าเร็วๆ จัง เค้าจะตื่นเต้นขนาดไหนนะ…

เด็กๆ เค้ามีจินตนาการเป็นของตัวเอง เราต้องช่วยกันรักษาไว้ครับ จินตนาการสำคัญเท่าๆ กับความรู้นั่นแหละ อย่าไปบอกนะว่า ซานต้า ไม่มีจริง เป็นแค่นิทานหลอกเด็ก ไม่ต้องบอกเค้าหรอกครับ ถึงเวลาเค้าก็รู้เองแหละ ตอนนี้อยู่ที่เราแล้ว ว่าจะช่วยสร้างจินตนาการให้เค้ายังไง

อ่อ ถ้าถามผมว่าคิดถึงอะไรในวันคริสต์มาส ..ไม่อยากคิดเลยครับ มีแต่เรื่องจ่ายตังค์

Related posts

My FreeDom Life, My Life , , , ,

งานประจำปี ของน้องจอมขวัญ

December 5th, 2008

imageวันนี้ไปให้กำลังใจเจ้าตัวเล็ก ที่ได้มีโอกาสขึ้นเวที โชว์เท้าไฟ พาเหรดผลไม้ ในงานประจำปีของโรงเรียนอนุบาลวารี เชียงใหม่ งานนี้ปลุกกันตั้งแต่เสียงแรกของไก่ขันเลยทีเดียว เจ้าตัวเล็กตื่นเต้นเอามากๆ แกจะเน้นกระบวนการแต่งหน้า แต่งตัวเป็นพิเศษ ห้ามทำอะไรพลาด หรือขัดใจช่วงนี้เป็นอันขาด ดูจากรูปจะรู้ว่าแกเอาจริง เอาจัง ขนาดไหน

สำหรับการแสดงลูกสาวคนสวยผม ทำได้อย่างเยี่ยมยอดมาก เกินคาดไปเลย น่าเสียดายที่แบตกล้องผมหมดตั้งแต่ก่อนแสดงแล้ว แต่ถึงไม่หมดในโรงละครผมก็คงถ่ายลำบากอยู่ดี เพราะที่ผมยืนกับเวทีห่างกันหลายกิโลอยู่ กลับมาคุยเรื่องโรงเรียนของลูกสาวผมซักนิด อนุบาลวารี เชียงใหม่ โรงเรียนนี้เค้ามีเทคนิคการสอนที่ทันสมัยนะ เด็กๆ สามารถใช้เหตุผลในการแสดงความคิดเห็นได้ มีการรวมกลุ่มแลกเปลี่ยน ร่วมกันคิด ทำงานเป็นทีม ภาษาอังกฤษก็มีครูฝรั่งเยอะแยะเลย สถานที่ก้สะอาดสะอ้านไม่เป็นรองใคร ข้อเสียมีนิดเดียว ค่าเทอมไม่ถูก …

ตามไปดูรูปได้ที่ My 365 Days Photo หรือคลิกที่เมนูขวามือครับ

Related posts

My FreeDom Life, My Life , , ,

การเดินทางของความรัก

June 12th, 2006

ย้อนไปเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว ผมจำได้ดีว่า วัยเด็กนั้นเป็นเด็กที่ติดพ่อกับแม่อย่างกับอะไรดี เปรียบกับกาวช้างก็ไม่น่าจะเกินจริง สาเหตุคงเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากความรักที่ผมได้รับมาจากท่านทั้งสอง ซึ่งมันก็ส่งผลสะท้อนจากผมออกไปสู่พ่อและแม่มากเท่าทวีคูณ ทำให้ผมไม่อยากจากอ้อมอกอ้อมใจท่านไปไหนไกล หากต้องห่างไปไกลจิตใจก็ไม่เป็นปกติสุขนัก เนื่องจากต้องใช้จิตใจไปในการคิดถึงอย่างหนัก

การเป็นพ่อแม่ที่ลูกรัก ลูกติดแจ นั้นไม่น่าเป็นเรื่องยาก เพราะอย่างน้อยมีพื้นฐานของความสัมพันธ์มาก่อนแล้วทั้งทางสายเลือด และสายใย การเป็นพ่อแม่ที่ลูกไม่รักน่าจะทำได้ยากกว่า ตอนนี้ผมมีลูกสาววัยน่ารักหนึ่งคน อดคิดไม่ได้ว่าเค้าจะรักผมมากขนาดไหน ทั้งที่รู้อยู่แก่ความคิดดีว่าทำให้ลูกไม่รักนั้นยากอยู่ คนเป็นพ่อแม่น่าจะเคยมีความคิดแบบนี้กันทุกคน โดยเฉพาะพ่อที่ต้องทำงานมากมายอย่างผม ไม่ได้กลัวว่าจะมีเวลาให้ลูกน้อย เพราะต้องใช้เวลาในการทำงานมาก แต่อยากจะให้เวลากับให้เค้าให้มากที่สุดเท่าที่จะให้ได้ ไม่อยากให้เค้าใช้เวลาอยู่กับคนอื่นมากกว่าเรา อยากเป็นคนแรกที่ได้เห็นพัฒนาการใหม่ๆ ของเค้าก่อนใครๆ และยังมีอยาก อีกมากมายหลายอยาก ที่อยากทำให้เค้า

การเลี้ยงลูกที่ดี ผมไม่คิดว่าจะมีสูตรที่เป็นสำเร็จ น่าจะอยู่ที่การเอาไปประยุกข์ใช้ตามแต่แบบฉบับของพ่อแม่แต่ละคนมากกว่า การเลี้ยงลูกที่ได้รับการยอมรับว่าประสพความสำเร็จ อาจจะไม่สามารถใช้กับเด็กคนอื่นๆ ได้ทั้งหมด มันน่าจะมีปัจจัยอื่นอีกที่เป็นตัวแปร พื้นฐานครอบครัวที่ต่างกัน สมาชิกภายในครอบครัว และอื่นๆ ที่ผมก็ยังไม่รู้ แต่แน่ใจว่าต่างกันแน่ วิธีการเลี้ยงลูกของผม ผมให้ความสำคัญกับเรื่องของเวลามาเป็นอันดับต้นๆ เวลาที่จะให้กับเค้าต้องไม่น้อยไปกว่าความต้องการที่เค้าต้องการอยู่กับเรา  แล้วความสมดุลอยู่ที่ไหน? จะรู้ได้ไงว่าลูกต้องการเวลาที่เราให้เท่าไหร่ อันนี้คงต้องชั่ง ตวง วัด กันเอาเอง แต่ผมรู้ว่าลูกสาวผมต้องการเท่าไหร่  ช่วงนี้เวลาที่ผมให้เค้าก็ยังหมิ่นเหม่อยู่เหมือนกันระหว่างความสมดุล กับเกินสมดุล ไม่มีต่ำกว่าสมดุลนะครับ เวลาผมต้องออกต่างจังหวัด เมื่อกลับมาถึงบ้านผมจะทำการชดเชยในทันที เวลาที่อยู่กับลูกผมมักจะมีความรู้สึกว่า อายุผมลดลง ลดลงไปแค่ไหน คงจะเกือบเท่าๆ กันกับอายุลูกสาว เวลาเค้าจะเล่นอะไร ผมมักจะเล่นกับเข้ากับเค้าได้ทุกกิจกรรมการเล่น และยังทำตัวเป็นหัวโจกนำเสนอกิจกรรมแบบใหม่ๆ ให้เค้าได้ฝึก ได้เล่น ได้ดู เป็นประจำ ผมมักจะพาเค้าออกไปถ่ายรูปตามที่ต่างๆ ชอบที่จะเก็บรูปวันเวลาของเค้าเอาไว้ ชอบเอารูปของเค้าไปอวดให้เพื่อนๆ ญาติๆ ดูกัน

การกอด การพูดคุย การเล่นอะไรกับเค้า เป็นการใช้เวลาของชีวิตที่มีความสุขมากจริงๆ ลองแบบนี้แล้ว ถ้าใครถามเค้าในอีกยี่สิบปีข้างหน้า คำตอบที่ได้คงจะเหมือนกับผมในย่อหน้าแรกของเรื่องนี้ที่จั่วหัวเอาไว้ และถ้าเป็นอย่างนั้นจริงคนที่มีความสุขที่สุดก็ไม่น่าจะมีใครเกินผม ผู้เป็นพ่อนั่นเอง

Related posts

My Life , , ,